Adını bilseydim…

9 Mart 2016 1 Yorum

hiç

Eksik dileklerin cefasını çekiyorum bazen. Cümleyi tamamlamayı unutmuşum yine. Anlaşılır olmamış. Dileğim tek hece ile sınırlı kalınca cümle yerini bulmamış. Olsun. Biliyorum artık. Ne demek iyi biliyorum.

Etrafımdaki herkesin yüzünü incelemeye başladım. Bir kaç dakikalık mucizenin içerisindeki sihirli yüz, kimsin? Seni arıyorum. Bakmadığım yer kalmadı. Temas eden kim varsa hepsinde aradığım sensin. Keşke beni bul deseydim. Korkmasaydım. Tutmasaydım kendimi diyorum. Koskoca dünyada bir daha nereden bulacağım seni?

Şimdi bana yerleşik bir hiçlikle bütün olduğum bir bedendeyim. Çok şeyin bir hiçten ibaret olduğunu anladım. İnsan olarak yaşayandan başka anlamlandırılması zor bir mucize çarptı geçti hayatımdan. İkiye böldü. Öncesi ve sonrası. Boşluktayım.

Ruhundan sızan o bakışın içinde hapis kaldım. Giden bedenlerin arkasından koşan ruhum sana ulaşabildi mi bilmiyorum. Keşke beni bul deseydim. Hiç keşke demediğim bir hayatın içinde en büyük pişmanlığıma yerleştin. Biraz cesur olsaydım da sen de hiç olmanın keyfini çıkartsaydım.

Artık biliyorum. Ruhumu eğip büken kendininkine düğümleyen bu bağ bir gün yeniden bizi bir araya getirecek. Belki de başka bir yeşilde ya da mavide yeniden çarpacaksın.Kim bilir?

Ruhun içinden geçirdiği cümleleri anlayıp anlamlandıran güç sana sesleniyorum. Bu sefer cümlelerim net.  Şimdi yapman gerekeni yap. Eksik kalmayı hak etmiyorum. Tamamlayanımı bul ve beni ona buldur.

Mucize ise mucize sihir ise sihir ne gerekiyorsa yap. Onu bana getir. Tek heceli iki kelimenin esaretini diliyorum.

Aşkta hiç olmak istiyorum… Biz oluruz zaten…

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorum (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Marsue dedi ki:

    I love reading these articles because they’re short but invrimatofe.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: