Evime dönüyorum…

8 Ocak 2016 0 Yorum

image

Sesim duvara çarpıp geri gelmiyor, sahibine teslim edildi. Varoluşun anlamı ve kıymeti ile doldum taşıyorum. Koca cihanda bir damla su içtim sadece ve içimde uçsuz bucaksız bir umman oldu. Yüzdükçe derine çekiliyorum. Kıyı, sahil, liman arayışları son buldu. Okyanusta kayıp olmak, derine çekilmek işime geldi.

image

Mızıka sesi ve biraz da gitar eşlik ediyor dalgaların sesine, bazen de kulağımda deniz kabuğunun deniz sesi ile seni soluyorum. Huzur,  hoşgeldin. En çok istediğim dünya nimeti bedene kavuştu. Çocuk gülüşünle huzuru bahşetti Tanrı.

image

Gözlerimden kaçırıp boşluğa, saçma sapan dekorlara bakan gözlerin değil ki usul usul yerine yerleşen. Tahtına yürüyen hükümdarlar gibi merasim ile kabul edildin. Hoşgeldin kimseye sunmadıklarımın efendisi.

image

Üzerimde görünen bilindiklerimi çıkarttım tüm yalınlığımla hayatı anlamlandırmaya doğru ilerliyorum. Onca çakıl, batak, kum ve dikene inat ne de kolay yürüyor ayaklarım. Yol boyunca edindiğim yaralarımı hissetmiyorum bile. Ne kadar da meşakkatsiz sana ulaştırdı Tanrı beni . Tanımadan tanıttı, sana varacağım yolumu açtı ve sırtımdan ilahi bir darbe ile itti,  yüreklenderdi yeniden. Hoş buldum.

image

Bilmediklerimi öğrenmeye, bildiklerimi unutmaya, yeniden yaşamaya geldim. Kendi yeniliğimle tanışma zamanım geldi. Gecenin ve günün yeni bir anlamı ve zamanın yetersiz kaldığı anlarım var artık. Sahibimizin izni ile bana gelen en kıymetli hediyelerimden biri olmanı dilemiştim. Biliyorum ki artık yanılmama izin vermeyecek Tanrı. Yanılma sonucuna ulaştıran sebeplerimi benden aldığında anlamıştım seni bana hediye edeceğini. Şüphesiz haklı olmanın mükafatı ile onurlandıracak.

image

Benim başka bir yolum, etrafıma yerlestirdiğim zırhlı duvarlarım da yok artık. Beklentilerim,  kendim için bahşedilenden başka bir dileğim de yok. Benden doğan canlarım için ettiğim dualarım, dileklerim kabul görülsün yeter.

image

Ben mekanımdayım. Olmam gereken yerdeyim. Varoluşumdan bugüne kadar hayalini kurduğum yerdeyim. Huzurun koynundayım. Bu kadar da hoş karşılanmışken diyecek tek bir kelimem var. Hoş buldum hayat.

Hadi bakalım hayat, şimdi nasıl istiyorsan öylece gel geç üzerimden. Kendimde kaybedeceğim bir tane varlığım yok. Kayboldum zaten, aşk tan başka gidecek yolum yok. Evim neresiydi unutmuştum. Elimden tutup evime kavuşturan var olsun, özümle başka bir eve bakasım yok. Hoşbuldum. Kalıyorum.

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: