Sil…

20 Nisan 2017 0 Yorum

Aşk. Uçurumdan aşağıya sarkan bedeninin, sevdiğinin kollarına tutunmasıdır. Bir gün seni tutan o gücün tükeneceğini bilirsin ama orada öylece rüzgara, yağmura, fırtınaya, güneşin kızgın sıcağına inat sallanmak istersin. Güvenli bir yer aramadığın yerdir aşktır. Liman değildir. Sığınamazsın. Sallanırsın boşlukta. Bazen bir yaprak olursun dalından kopan, bazen bir deniz köpüğü. Ömrü kısa zannedilen, en dolu dolu yaşadığını hissederek hayatını değiştiren kelebeksindir bazen ama farkında değilsindir. Tanımsızlığınla tanım olursun. Aşk olmak için hiçsindir.

Hiç değilsen, aşk kaçar köşe bucak. kelepçeler, tasmalar, kıskaçlar, hırpalayacak esir alacak ne varsa zihnin işkence odalarında, seni uzaklaştıracaktır aşktan. İzin verme. Dokundurma da hiçliğin emsalsiz büyüsünü bozmasın. Kimliğinin kılıfını sıyır üzerinden. Beklentilerini, dileklerini, planlarını unut. unutmadığın her bilgi seni hapsedecek zihnin dehlizlerine. Neyin varsa unut. Şems’in Mevlana’ya kitaplarını havuza attırması gibi at bildiklerini kör bir kuyuya derinden daha derin. Soyun kimliklerinden. Kimliksizliğinde saklıdır aşk.

Ritmini değiştirene teslim olmakla başlar yaşamak. Sıradanlık bilinen yaşam şekli. Sıradan olmamak gerçekten yaşamanın ta kendisi. Beklenen, tahmin edilen davranışlarını sil at. Sil kendini, kendinde izin kalmayacak kadar. Arın. Yıka kirini pasını geçmişinin. Kim bakmış, kim gelmiş geçmiş, kim acıtmış seni bir önemi yok. Sil o kimleri, onlarda kalan izlerini ve onların sana bıraktığı lekelerini. Arkanda kalanı görmeni dileseydi Tanrı, başını her yöne vücudunu döndürmeden çevirebilirdin. Önüne bak diye programlanmışsın görmüyor musun?

Aşk. Olmazların memleketidir. Aslaların ile yüzleştiğin bir mahallede mutlu mesut yaşar gidersin. Ayağına değecek taşı kendinin yerleştirip kendini düşüreceğini bilerek yürü o sokaklarda özgürce. Sen istemezsen ne o uçurumdan düşeceksin, ne de sürükleneceksin olmazlara. Sen dileme, isteme bırak o bildiği gibi gelsin.

Bir olmayı dilediğinle, birsindir zaten. Dileğinin sonudur tamamlanmak, sen daha ne istersin? Sahip olabileceğin en güzel olan ne varsa sahipsindir. Bu hiçlikten seni alıkoyacak neyin varsa sil. Kayıp gözetmeksizin, kazanmayı dilemeksizin geldiği gibi buyur et hayatını. Aşk hayattır insan. Aşksızsan hayatta değilsin. Hayatlara eşlik edensin.

Kategori: EDEBİYAT

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: