Olmazdın…

19 Eylül 2016 1 Yorum
fb_ımg_1454789314844.jpg.jpg
En sonunda başardın. Nihayet hiç olmanı diliyorum artık. Hiç olarak, his yaratmamanı diliyorum. Seni, kötü ya da iyi hiç bir hisle anmamayı diliyorum. Dualarım da, ahım da haram olsun sana. 
Nihayet senden gerçekten nefret ediyorum. Herkese göğsümü gere gere seni savunduğum, boşu boşuna enerji harcadığım o günlerim, anlarım için çok kızıyorum kendime. Seni kendimden önce düşündüğüm, inandığım, anlamaya çalıştığım ve kendimden de çok sevdiğim için affedemiyorum kendimi. 

Seni tamamlamayı, seninle yeniden bir hayat yaratmayı dilediğim için pişman olmayı da öğrendim sayende. Hayal ve yalan arasında bir balonun içinde yaşanmış onca mutlu olduğumu sandığım yıllarıma yanıyorum şimdi.
Zannetmek. Zannetmek bir insanın en büyük düşmanıymış biliyorum.Senin beni sevdiğini, bensiz bir hayat düşünemeyeceğini, seninle mutlu olduğumu, en az benim kadar beni sevdiğini zannetmek hali ile hayatımdan çalmışım. Artık hiç bir şey zannetmiyorum. Siyah ve beyazlarım var. Acaba da yok, griler de.
Keşke seni hiç tanımasaydım da dedirttin bana. Ne kadar çok yanılmışım. Ne kadar çok kanmak istemişim sana. Ne kadar çok yalan izlemekten, yalan dinlemekten, yalan söylemekten zevk alan biriymişim bir zamanlar. yağmur4
Yalan da yok artık hayatımda susmak da. Sustuklarımı yazmaktan da bıktım. Avazım çıktığı kadar haykırıyorum; beni inandırdığın, tüm gerçek dışı yaşattığın hisler, birlikte yarattıklarımıza olan saygısızlığın, kıymetsizleştirmelerin yüzünden senden nefret ediyorum. Nefret etmeyi beceremediğim hayatımın içinde, ilk kez birinden gerçekten nefret ediyorum. Nefret duygumun bir an önce yok olmasını diliyorum. Sana nefretim bile fazla ve gereksiz bir his.
Yokmuş, hiç yaşanmamış, hiç sevilmemiş, bilinmeyen, yolun karşısından geçip giden bir adammışsın gibi zihnimde hiç olmanı diliyorum.
Sen aşkken, ben senden ayı kaldığım her an için göz yaşı dökerdim. Sen varken de yok olacaksın diye korkudan göz yaşı dökerdim. Sen yoksun ve ben hala varmışsın gibi yaşattığım için kendime kızgınlığımdan göz yaşı döküyorum. Bu işte bir yanlışlık var demek ki. Varlığın göz yaşı, endişe, korku, kabul edilme arzusu, yanında yaşayabilme tutkusu, kendini sevdirme çabası içinde hep göz yaşı ile geçmiş, gitmiş. Senden bir beden, seninle dolu bir zihin, senden yaratılmış bir ruh ve dünya,senin mutluluğun için büyük savaş vererek sahip olunmuş kıymetlilerim ile hayatına eşlik edip durmuşum. Kendime ait hayatı yaşayamadan üstelik.
Ne kadar da zihinsel hapishanede bir hiç olarak zaman kaybetmişim. Yoksun ve yokluğunu yaşamak istiyorum. Varmışsın gibi olma artık. Yok ol. Yok olmalısın. Ben de bitmelisin. Tükenmelisin. Tükenmedikçe beni tüketiyorsun. Her yıkıntımın altından yeniden dizlerimin üzerinde ayaklanıyorum ama ruhumdan parçalar eksiltiyorsun.
Dokunma artık. Dokunma ruhuma. Zihnimde gezinme. Sanki her şey bir kabustu ve uyanmalısın artık gibi umut verici olma cümlelerinle. Dokunma. Kendinden yaratılanlarınla yaşa ama bendeki seni al ve git artık hayatımdan.
fb_ımg_1454778169653.jpg.jpgSen olmazdın… Sevgiye açlığım olmasa, sen olmazdın. Sevdiğine, sevildiğime inanmasaydım, bile bile kandırmasaydım kendimi, sen güvenilir de olmazdın. Seninle tamamlanmayı, seni tamamlamayı istemeseydim, eksikliğimle yaşayacaktım. Keşke dememek için yaşamaya karar verdiğim seni, keşke hiç yaşamasaydım. Eksikliğimle, doğru tamamlayanı beklemeyi becerebilseydim, iliştirilmiş, tutturulmuş öylesine yan yana getirilmiş bir tablonun içindeki iki kahraman olmayacaktık.
Sanki bir tek sen ile var olduğum yalanına inandırmasaydım kendimi, sana aşk demesem, hayatımdan geçip giden bir hiç olacaktın. Kısaca olmayacaktın. Olmamalıydın.
Şimdi kimin zihninde tohumlar ekip, hayatına eşlik ediyorsan, onun çöplüğünde de hiç olmanı diliyorum. Benim cennetimin en nadide kahramanıyken kıymetini bilemedin. Kendi çöplüğünde vakitsiz öten horoz gibi kaderin olmaz umarım.
Kategori: EDEBİYAT

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorum (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Mücahit kubilay dedi ki:

    Harika ve mükemmelsiniz.bir yasanmislik ve bir pismanlik boyle buyuk bir nefret icinde yinede bukadar buyuk bir sevgiyle anca bu şekilde anlatilir.akliniza fikinize ve kaleminize icinizdeki o guzel yurege saglik….saygilarla…

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: