Fark etmez demek gibi biraz…

30 Mart 2016 0 Yorum

Fark etmeden senin olmuşum ‘ u dinlerken okumak…

0792cfcd-6afa-4a41-a5dd-c54921519156Sanki gizli bir güç gibi. Kendime bile itiraf edemediğim bir söz gibi. Hep isteyip ister misin dediklerinde yalandan burun kıvırdığım bir mücevher gibi. Fark etmez demek gibi. Her aklına geldiğinde için kıpır kıpır olsa da hiç bir şey hissetmiyormuş rolü kesmek gibi. Bu gibilerin arasındaki gizli özne gibi işte. Hayatının hayatıma eklenmesini dilemek gibi… İşte öyle…

Sahip olmak için ait olmak lazım bazen… Ben önce ruhumu teslim ediyorum. Koşulsuz ve bedelsiz olarak teslim edip sahip olabilir miyim fikrine kapılmadan sensizliğin bahçelerinde  seni yetiştiriyorum. Fark etmeden senin olmuşum biliyor musun? Sensiz  ben diye bir varlık yok bu dünyada. Sen yokken bile sensiz değilim anlıyor musun?

Ey sevgili sevgilim. Sevgilim diyemediğim. Bilmiyorsun bile sevdiğimi. Suçlusu benim. Ben önce saymayı öğreniyorum, sonra saydığımı sevmeyi. Kendi dilime göre seviyorum. Sahip olduğun hayatının içinde ben nerede olabilirim diye bir bakıyorum uzaktan. Mutlu musun diye yokluyorum çaktırmadan. Mutluysan sensiz mutlu olmayı öğreniyorum. Mutsuzsan sevdiğimi ve bencilliğimi saklayıp sadece seni mutlu etmeyi umuyorum. Bir yere gitmem ben. Sen bende yaşamasan bile gidemem. Geldim bir kere senin kapının önüne. En keyifli şey uzaktan seni izlemek. Bir el hareketini, bir göz kapağı onayını bekliyorum şimdi. Gel dersen geleceğim.

Kalabalık içinde boğucu bir konu getirdi seni bana. Hiç tahmin etmediğim bir yerden çıktı sorular. Çalışmadığım yerlerden yakalandım yine hayata. Sıfır aldın otur diyecek birazdan hayat. İnsan aklına gelmeyen gelenine karşılık ahmaklaşıyor. Şimdi bu da nereden çıktı demiyor değilim aslında. Hiç bir zerrenin dikkatimi çekmediğini düşünmüştüm. boğucu konuda boğulmak hep bir yerlere yetişmek telaşıyla gözlerine bakamadan boşlukta hapsetmişim ilk anlarımızı. Görmeden yakınlaştığımız her an için bir anı çıkıp geldi gerilerden. Önceki düşüncelerimi hislere çeviren garip olaylar zinciri. O kadar uzaktan bakıyordun ki şaşkınım yakınlığına. Her zor durumda elimi tuttun. Sendelediğimde koluma girip düşmekten kurtardın. Kimselerin duymak istemediği çığlıklarımı duydun. 

Başka bir hayatın içerisinde mutlu görünüyorsun diye uzaktan izledim seni ve ilk defa bir insan yüzünden bencilleşmek istiyorum. Seni yanımda, elimi senin avucunda, gözlerini gözlerimde, kollarını omuzumda ve belimde istiyorum. Seninle bedenimin anlamlanmasını istiyorum. Sen de yaşamak istiyorum. Sarılmak istiyorum ruhuna sımsıcak. Kendimle seni harmanlayıp bizim için yarınlar yaratmak istiyorum.

Özür dilerim hayat, şimdi biraz bencil olmak istiyorum…

 

 

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: