Bazen günleri…

22 Şubat 2016 0 Yorum

image

Onca kalabalıkta ne kadar yalnız bazen insan. Ah bu bazen halleri yok mu gittiği yerlerden çıkıp gelip, yeniden yüzüme yüzüme vuran.

Git diyorum gönderemiyorum, kal diyorum ben de tutamıyorum. Senden kendimi alamıyorum ki yoluma gideyim be adam. Gittiğin yerden ya dön gel tut elimi, tamamla beni ya da bu eksikliğimle bıraktığın gibi bende kalanını da al götür artık.  Bir yol bul ne olur bana. Yerimde saymaktan yoruldum.

Kendimden çok sana bakıyorum bazen. Seni duymayı özlüyorum. Sen gibi kokmayı,  sana karışmayı özlüyorum. Kendimden çok seni konuşuyorum bazen. Hep bu bazenler de MFÖ dinleyip yalnızca senden bahsediyorum kendime. Sana kırılıyor,  kendime çarpıyor, zihnimi bölüyor, sonrada eksildiğim yerlerden canım acıyınca çok zor toplanıyorum. Bu matematik işlerinde çok yoruluyorum be adam. Elde olan da, kalan da, eksilende, artan da sensin ama senin bu hesap kitaptan haberin bile olmuyor.

image

Arada yırtıp zihnimdeki örtüleri,  kırıp zincirleri, bazen günü bugün deyip hesaba katıyorum seni. Üstü kalsın dediğin günden beri, ben de kalanla çırpınırken ben, sen hesaba bile bakmıyorsun. Bedelini yine ben ödeyip bazen masasından kalkıyor,  yürümeye geçebilmek için adım atmaya çalışıyorum. Dedim ya en acısı yerinde saymakmış.

Bir yolu olmalı. Yeniden yürüyebilmeyi istemenin bir yolu olmalı diyorum bazen. Bir bacak, bir ayak, bir el, bir kulak ve bir göz, hatta en önemlisi ruhum yok gibi. Bu kadar eksikle nereye be deli? Adım atarmış gibi yapıp, yine yerimde sayıyorum.

image

Gidemiyorum be adam. Dönemiyorum. Yaşamıyorum da. Umudun içinde sen varsın diye yaşamaya çalışıyorum. Zihnin kabullenmediği ruhumun müebbet mekanısın sen. Hergün idam edilen müebbet mahkum olur mu?  Bir yol bul benim için. Yolum, adresim yok artık. Yönümü kaybettim. Kayboluyorum.

Kim bilir hangi kurak topraklara çare bir nehirsin şimdi? Hangi pervanenin kanatları sana doğru çırpınıyor? Kimlerin canı yanıyor? Kimlerin yüzü gülüyor?

Kimseyi bilmem de benim içim yanıyor… Vicdanla tanışsanızda artık, gelsen ya geri…

.

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: