Kalbimdeki deniz..

19 Şubat 2016 5 Yorum

 

14702473_224676421284301_4682543323028547760_nÖksüz ve yetim ne kadar his varsa bu dünyada sahiplenilmeyen, sırf onların günahı ile yansın bu dünya…

Varlığı bilindiği halde yok sayılıyorsa, üzeri örtülüp yok ediliyorsa, yazıklar olsun insanım diyenlere. İnsanın en kıymetli hediyesi, ruhun hissettiğini nasıl paylaşmadan göçer gider  kadınlar ve  adamlar bu dünyadan? İnsan sıfatına uygun olmamak değil mi bu?

Ateş yok içinde bilirim. Oysa küçük bir kıvılcımla başlar koskoca bir yangın. Yanmak için hazır olmakla başlar her şey. Kıvılcımsam, büyütmek istemezsen ruhundaki varlığımı, ben yanarım ikimizin yerine, aşkın sağ olsun.

Kalbimde kocaman bir deniz. Dalgalar, rengarenk balıklar, mercanlar kadar saldırgan canlılar, kum çakıl derken vurgun yedi zihnim. Diplerde aradığım mücevhermişsin meğer. Sana ulaşmak için yediğim vurgunla ruhumu ruhuna teslim ediyorum. Al senindir, ne yaparsan yap. İster sakin kumluk olan bir kıyıya istifle güneşinle parlat beni, istersen sert kayalıklara çarptırıp yeniden kendine çek azgın dalgalarınla.

Hırpalandıkça kırılıp dökülen kuru çiçekler gibi etrafa saçılsın bildiğim öğrendiğim ne varsa. Bugüne kadar zihnimi karıştıran kırıntılarımı kuşlar yesin. Vazgeçmek kelimesinin unutulduğu bir Cumhuriyet kuralım kendimize olur mu?  Güvenmekse güvenmek, inanmaksa sonuna kadar, aşksa aşk, ne gerekiyorsa limitsiz bahşedelim birbirimize.

 

Sabah biraz çimen, bir fincan kahve, alabildiğine içime çektiğim senin kokun, biraz öpücük sonra kum daha da sonra denizin koynunda huzurla yaşayacağım seninle. Binalar üzerimize yıkılmadan, yeşillikler için kilometrelerce yol gitmeden, manavlardan alışveriş yapmadan, topladığımız sebze  meyvelerle doyurup bedenimizi, denizin mücevherleri, kadehlerin efendisi ile keyif katalım hayata. Biraz Rembetiko, biraz Müzeyyen Senar şarkıları, biraz senden, biraz da benden, senin için sakladıklarımdan dökelim geceye.

Biz olunca, koklaya koklaya uyuyup uyandığımız sabahlara açalım gözlerimizi.fb_ımg_1456656304748.jpg.jpg

Sen bir köşede, ben bir köşede kendimizce okuduğumuz kitaplara harcadığımız saatlerde özleyelim birbirimizi. Ayrı kalınca gözlerimizi kapatıp fotoğraflarımıza bakalım zihnimizden.

Hiç bir nesneye ihtiyaç olmadan, zihnimize isimlerimizden dövme yaptıralım ne dersin? Kimsenin bilemeyeceği bir sır olsun aramızda.

Tutuşmaya var mısın?

 

Kalbimdeki Deniz…

 

 

 

Kategori: EDEBİYAT, GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorum (5)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Lyza dedi ki:

    Thanks for helping me to see things in a dinerefft light.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: