Korkmadan yaşayabilmektir aşk…

17 Şubat 2016 1 Yorum

 

36119_123671967676061_111098878933370_123707_1951310_n

Yüzümden damlayan yağmurdan belli sırılsıklamım. Saçımın her telinden geçip gitti damlalar. Üstüm başım tanımadığım bir şey kokuyor. İçime çekiyorum kokuyu ama daha önce bildiğim bir şey değil bu.

Yer çekiminden de kuvvetli bir şekilde sana çekiliyorum. Sırılsıklam sokaklarda gezer miydim böyle? Yağmur yağsa da bir ıslansam der miydim hiç? Yağmur yağar da ıslanmayayım diye önlemler alırdım önceleri.

Ayaklarım  çıplak. Üzerim de ince ve korunmasızım artık. Sağanak yağanı tamamen tüm gözeneklerimden içeriye almak ve bende yaşamasından keyiflenmek istiyorum. Ilık ılık ve yoğun yağıyor yağmur.

YAĞMURLU-SÖZLER-KAPAK-1-720x340

Bazen yürüdüğüm yolda önüme çıkan su birikintisinin içine zıplamak ve yerden yükselen o suyla coşmak istiyorum. Kollarımı sahip olduğum tüm yönlerime açıp dönerek yaşamın hiçbir yerini es geçmeden yine merkezimde bulmak istiyorum kendimi. Merkezim de. Sende olmalıyım daima anlıyor musun?

Sırılsıklamım şimdi. Yüzümdeki boyalar aktı. Gözlerimin altından kayıp giden karartılar var. Dudağımda bana ait olmayan tüm renkler çoktan silindi. Yanaklarım da senin için arındılar. İki avucunun içerisine yerleşmek istiyorlarmış, kulağıma öyle fısıldadılar.

Başım zor tutuyor kendini. Göğsünü özlemiş. Yuvasına yerleşen bir kuş gibi yerleşmek istiyor göğüs kafesinin en nadide bölgesine ve orada huzurla dinlenmeyi arzuluyor. Yoran ne varsa unutmak, sadece kalbinin sesi ile dinlenmek istiyorum.

Omuzlarımda sabırsız. Senin kol altında bir yer açmanı bekliyormuş kendini güvende hissetmek için. Sırtımda göğsünde kendini güçlü hissetmeliymiş öyle dedi az önce.

Hele saçlarım. Her bir telinin aralarında gezinmesini özlediği parmak uçlarını bekliyor. Günler geceler boyu parmaklarından ayrılmayacakmış saçlarım bana söz verdiler.

Dudaklarım yağmur damlalarının öpücükleri yerine, senin dudaklarınla mühürlenmek ve bir daha başka hiçbir dudağın açamayacağı bir kilitle esir olmak istiyormuş. Esarete gönüllü tüm hücrelerim.

Vücudumu örten ne varsa bil ki yalnızca nadide mücevheri koruyan kadife bir kutu gibi. Sonsuz olabilmek için o kutunun sahibinin gelip, usulca açmasını bekliyor.

1yagmur_ve_ask_kapak_fotograflari_14

Sahibimsin diyen her bir ses tınısına inat, direnen özgürlük delisi ruhumla mücadelem bu aralar. Bu yağmur altında sırılsıklamken daha da ıslanmak isteyişimin nedeni bu savaş. Savaşacaksın deseler inanmazdım biliyorum. Ben savaşmak için bir nedeni olmayanmışım meğer. Keşke kendimle savaşmak zorunda olmasaydım.

Şu tepemden çekip gitmeyi istemeyecek kadar bana meftun olmuş, gölgesi eksik olmayan kara bulutlar, beni duyuyor musunuz? Bu sefer vakit tamam. Vuslat hali sona erdi. Ayrılma zamanı şimdi. Göğe çekilin artık. Ne görüyorum, ne de duyuyorum sizi. Bu gölgeler benim değil. Rengarenk ve ışıl ışıl gökkuşağım oldu benim. Gökkuşağı varken güneş çıkar bilirsiniz. Güneşim, gökkuşağımı hediye getirmiş yanında gelirken. Sadece bana aitmiş artık. Öyle eskisi gibi ödünç de değil. Benim oldu, benim.

Gri bulutların getirdiği yağmurdan sonraki toprak gibi kokuyor her yanım. Mis. Kuşlar saklandıkları yerden çıktılar birer birer. Cıvıldıyorlar. Yeni goncalar açmış bahçemde. Çimleri yeni biçilmiş bir bahçe düzeninde ve kokusunda hayat. Keyif ne demek öğrenmek istiyorum artık.

Anlamlarını bilmediğim ama içime işlemiş şarkıların sözlerini mırıldanıyorum yarım yamalak. Ne keyifli ne yapacağını bilmeden de yapabilmeyi arzulamak bazen. Yanlış yaparsam diye korkmadan yaşamak.

Galip gelen savaş yorgunu zihnimin içinde gezinen tek bir hece var benim için. Önüm arkam sağım solum hep o artık. Onu hayatımda istiyorum.

Hayatın en keyifli hecesi gel artık seni diliyorum…

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorum (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. yakupuykutalp dedi ki:

    Islaklığımın sebebi yine oydu aslında. Bir sefer dahi olsa dönüp baksa belki bir umut… belki de yarım kalan bedenimin yarısı onunla beraberdi… Keza korkmadan yaşayabilmektir aşk…Çok uzaklarda yaşamanın başka gezegende olmanın, kimselerin göremeyeceği paylaşılmayan gerçek yaşanılan duyguydu aşk…Sevgi ile kalın. Tebrikler…

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: