Kork sen. Ben yaşıyorum…

5 Şubat 2016 0 Yorum

Facebook-Sözleri

 

Serbest bırak içindeki kanadı sıkışmış kuşlarını… İçinde iyi hisler, güzel anılar için yer aç. Dip bucak temizlik yap benliğinde. Arın. Umut şelalesinde yıkanıp, bitimindeki göle in. Biraz yüzüp ferahlayınca, nehiri takip et denize ulaş ve sonra okyanusa. Derinliğe indikçe derinleşecek, yaralarını görmezden gelmeyi öğreneceksin.

12647451_1565616677095880_177193000225601712_n

 

Korkularından arın. Korkular sen olmana engel olan yanlışların. Kendinle yüzleş. Ruhundan zihnine yükselen sesleri dinle. Dinleyip duymamazlıktan gelme. Gerçekten dinle, anla ve huzurun için uygula.

Canını yakan, içini sızlatan, yaralayan, insanlara karşı üzerine giymediğin zırhlarını şimdi üzerinde tutmak seni insanlardan koruyor mu gerçekten? Hadi korunuyorsun diyelim. Peki yaşıyor musun gerçekten?

facebook-resimleri-122

 

Ye iç gez çalış oku bir şekilde geçiyor hayat. Geçip gittiği yolda ne biriktiriyor heybesine insan? Yolun sonuna geldiğinde, geçen zamanın hazinesi nedir? Herkes ile senin arandaki fark ne? Ne kadarında kendin gibi yaşıyorsun günlerini?

Peki ya aşk. Aşk hayatının acılı topraklarının altına mı gömüldü? Bir daha dirilemez mi sanıyorsun? Belki de her dirilmeye çalıştığında sen yeniden öldürüyorsun. Her adı aşk olan aynı mı peki? Aşk sadece dünya üzerinde senin için yaratılmış tek bir kişinin adı mı?

31641

Ne olmuş yani yırtıcı bir kuşun pençesinde ikiye bölünmüşse kalbin ve hala kanıyorsan ince ince… Dünya da iyileşmeyen yara mı var? Aşktan yara almak, amansız bir hastalıktan daha mı öldürücü? Aşk ile olgunlaştın. Aşk ile yaşadığını hissettin. Aşk ile yenilendin öyle değil mi? Aşkın sebebini unut korkak. Sen aşka bak.

031410876846_d

Bütün damarlarından akıp geçen kanının hızını arttıran, heyecanı tattıran, tutkuda var olduğunu hissettiren, dokunduğunda alevi ile tutuştururken bir o kadar da ruhuna ferahlık veren başka bir varlık var mı? Bu kadar hayat defterinin kıymetli, sayfalarını dolduran histen korkmak niye?

sinan yağmur resim

Kuşatıldığında düşünmeye fırsatın bile olmayacak gerisini geleceğini. Sadece aşkın ritminde yaşayacak ruhun. Ruhunu bu insani mükafattan mahrum etme…

Korkaklıktan aşkın kokusu çıksın diye tüm pencerelerini açan ama ruhunu eski panjurlarla kapatıp üzerine asma kilit takan insanlara özel bir mektup var;

letters-637440_640

Aşktan kaçarken yaşamıyorsun da zaten, yaşadığını sanıyorsun. Ne halin varsa gör.. Şu bendeki kalıntılarını da al artık giderken. Zira benden çok sen yaşıyorsun hala içimde.

Kayıp oldum. Ben bunca zamana karşın hala esaretteyim. Tüm çabaya rağmen mühürlendiğim yerden çıkıp gidemiyorum. Korkmuyorum da. Sorumluluktu, gelecekti, mecburiyetti diye aşktan kaçmıyorum da.

Hissetmeden varmış gibi yapmıyorum da. Yaşıyorum. Acı, keder, korku, endişe, yanılma ne varsa birlikte yaşamayı öğrendikten sonra terk edebildim ruhumdaki arızaları. Pişman olmuyorum da.

Senden gidemiyorum. Tek derdim o. Vardır bunun içinde önüme çıkacak bir mucize. Bir mucize ile pılını pırtını toparlayıp gitmek zorunda kalacaksın belkide. Beni neden terk ettin? Gerçek sebebi neydi ve bu sebep ne kadar da önemli hayatın için, bunu sor kendine. Aşktan daha mı önemliydi vazgeçmene sebep olan demeye korkuyorum sana. Aşk dediğin senin icin nedir bilemiyorum ki… En iyi bildiğim hala fotoğrafını gördüğümde özleminden ağlıyor olmam. Gözlerim söz dinlemiyor. Özlüyorum.

“Git artık. Seni özlemek istemiyorum” diyerek kurduğum cümlelere de inanmıyorum. Senin açıdan herşey ne kadar da hoşlanılası değil mi? Biri ben de bu kadar kayıp olsa, en azından durur bir bakardım. Sorardım kendime “Ben ne istiyorum, ne yaşıyorum ne yaşamalıyım?” diye.

Beni ben olarak istemeyi düşünmedim belki de. Etraflıca düşününce uzaklaşmak daha kolay olmuştur. Etrafların öğrettikleri aşktan uzaklaştırmış seni de. Uzaklarda olduğun halde, nasıl ben de yaşıyorsun hala anlamıyorum…

Aman sevmezsen sevme. Gelmezsen gelme. Ben seviyorum sanane…

 

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: