“Bana şans ver…”

28 Ocak 2016 0 Yorum

img_0023

Uzun uzun öpüşmelerine engel olabilecek hiçbir varlıktan utanmadan, özgürce uçtular. Nefes almak için ara vermek istediklerinde Simge’nin kızaran yanaklarını örtebilmek için saçlarının dalgalarını görevlendirmesinin ardından fotoğraflara bakılmaya devam edildi. Restorantta yemek yemek için gelen misafirler için romantik bir film karesi oluşturdular. Etrafa bakıp kendilerinin gerçek hali ile yüzleşmemek ve kontrollü davranmamak için sürekli birbirlerinin göz bebeklerinde geceyi tamamlamak istediler

Konuşulan konular, bakışlar, gülüşmeler, aniden sarılmalar, sürpriz öpüşmeler gecenin akışı Simge’nin hayatı boyunca yaşamadığı ve belki de bir daha yaşamayacağı bir gecenin ahengini işledi ruhuna.

fb_ımg_1450461013530.jpg.jpg

Simge ilk kez kendini bu kadar özgür ve heyecanlı hissetti. Duygularını çok ifade etmeyen soğuk mizaçlı bir babanın ardından, en az onun kadar soğuk görüntüsü olan mesafeli bir nişanlıdan ayrılalı henüz iki ay olmuştu. Mesafe tanımına uygun bir aşk olmamalıydı. Mesafesiz, ölçüsüz hissetmeyi hayal ediyordu. Çocukluğunda o ana kadar hayatındaki herşey, ölçülü ve kontrollü yaşanmıştı. Bütün bu kontrollü hallerin bunalımlarından kurtulmak, kabuğunu kırmak ve hayatın akışında biraz olsun sırtında sakladığı kanatlarını açıp özgürce uçmak istiyordu. Hayatı hayat gibi yaşamalıydı artık.

Simge’ nin bal rengi gözleri Shalev ‘in kahvesi güzel renkli gözlerine her kilitlendiğinde bu etkileşim dudaklarıyla taçlandırılıyordu. Dudakların boşluğundan tutku okyanusuna birlikte dalıp, derinlerdeki güzellikleri keşif ediyorlardı.

img_0081

Hızlı akan kan, aşk ile tutku arası bir duygu yaşattı tüm gece boyunca. Simge saatini kontrol ettiğinde, Shalev garsondan hesabı istedi ve gecenin sonu arabanın içindeki en uzun sarılma ile geldi. Sabaha kadar hayata dair birbirinden farklı konular ile yeni âşık yazışmaları devam etti. Gece bitmemek üzere yaşanan bir zaman dilimiydi. Sonu gelmemeliydi.

Simge yüzünü okşayıp gözlerini kamaştıran güneşin sıcağı ile uyanınca Shalev den bir parça ile güne başlamak adına telefonunu kontrol etti. Son mesaj neydi? Uyuya kalmış olmak acaba ona önemli bir mesajı kaçırttı mı diye düşünürken, hiç bir mesaj olmadığını görünce rahatladı. Günaydın ve yeni gün dilekleri konulu yeni bir mesajı alelacele yazıp gönderdi.

fb_ımg_1450605710430.jpg.jpg

Ruhunu kuşatan bu muhteşem hislerin enerjisi ile banyosunun assolistiydi adeta. Hüsnü Arkan bestesi Hoşgeldin şarkısı ile programını tamamlayınca fön makinesi ile dans etmeye başladı. Mutlu bir güne uyanmıştı. mutlu uyumak, mutlu uyandırmıştı ve bunun tek bir sebebi vardı. Shalev mutluluk tohumunu dün akşam Simge’nin gözlerine ve dudaklarına bırakmıştı.

Akşam, gece, ertesi gün daha ertesi gün Simge için saatler bekleme ile geçti. Gururlu olmaya çalışıyorken, bir yandan o akşam yaşadıkları her neyse, bunun bir hayal olmadığına kendini inandırmaya çalışıyordu. Defalarca telefonu eline aldı. Mesaj aralığına yazdığı her şeyi siliyor, tekrar yazıyor ama asla göndermek istemiyordu.

fb_ımg_1449634530130.jpg.jpg

İki hafta bitmişti. Simge artık o bekleyişten vazgeçmiş, hayatın akışına kendini kaptırmıştı. Nişanlısı ara ara ona ulaşıp hatalarını telafi edeceği konusunda ikna edici konuşmalar yaparken, Simge’nin aklı o büyülendiği akşamda kaldığı için Harun’un bütün bu atakları anlamsız geliyordu. Harun, Simge’nin daha fazla hayatında olmasını istemediği babasının kopya kimliğiydi. Bu nüsha ile yaşamak, hayatı yeni başından aynı yaşamak gibi olacaktı.

Hazırladığı raporun içindeki zihnindeki Shalev kalıntılarını istiflediği depodan çıkartmadan odaklanmaya çalışıyordu. Telefonun titreşim sesi dikkatini bozdu. O garip kayboluşun ardından, sosyal paylaşım profilinde yayınlanan bir fotoğrafının Shalev ‘in beğenisini kazandığını görmek, hem gülümsemesine hem de o geceyi hatırlamasına sebep oldu.

10676336_1604433226503039_7932263591259418604_n

Neydi şimdi bu? Sadece herkes gibi bir resmini beğenmişti. En azından yaşadığını gösteren bu işaret ile acaba Shalev ile iletişime geçmeli miydi? İki haftadır sanki o akşama hiç yaşanmamaış gibi tek bir dokunuşla hayatına dahil olmayan Shalev için heyecanlanmak saçma gelmese de kendi kendini bunun saçma bir his olduğu konusunda ikna etmeye çalışıyordu. Bütün bildiklerini ve kontrolünü unutup, o gecedeki hislerin adına Shalev’ e dokunmalı mıydı? Bu onu hafifletici bir hareket mi olurdu? Sonuçta adam onca zor geçen güne ve geceye inat tek kelime bile etmemişti. Kararsızlık içerisinde,  “Naber Issız Adam? Nerelerdesin?” yazan mesajını gönderdi bile.

Shalev, mesajı aldığında yeni projesi ile ilgili bir toplantıdaydı. Simge’nin mesajını okuduğunda, onun da o geceye ait hisleri, çalışmaktan yorulup durmuş saatin yeniden yelkovanına can gelmesi gibi  hareketlenmeye başladı.

“Toplantıdayım güzellik, çıkınca arayacağım.”

“İlginç Adamlar ve Kadınları” kitabımdaki “Bana şans ver” adlı hikayemden küçük bir hediye…

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: