Hayal-et Sevgilim…

27 Ocak 2016 0 Yorum

melek_ve_seytan

Sana anlatıyorum, bildiriyorum, paylaşıyorum içimden geçenleri. Dinlemeye çalışıyorum. Sessizliğini dinlemeye, dinlediğim sessziliğinden de anlamlar çıkarmaya çalışıyorum. Varlığını tescil edebildiğim tek mecra içimdeki ses.

Zihnimdeki inanma isteğinin sesi sakinleştiriyor beni. “Burada” diyor. “Merak etme ve yalnızca zihnine güven. Burada, tam da içinde yaşıyor, hisset.” diyor sürekli. Seni kendimde yaşatmaya çabalıyorum.

U-nehir-kenari-yuruyus-yolu-kanvas-tablo1446891012-800Yokluğundan bir varlık yaratmaya çalışıyorum. Gözlerimi sıkıca kapatıyorum. gözümün önüne gelmeni bekliyorum. Sora konuşurken söylediğin kelimeleri birleştirip yeniden o film karesini oluşturmaya çalışıyorum.

En son cümlen kulaklarımdan zihnime yerleştiğinden beri, mekanizması bozulmuş pikap gibi kendi kendime tekrar ediyorum. Gerçek insanlar gerçek ilişkilerde ne yaşarsa sana da kendime de öğretmeye, yeniden sevebilmeye inanmaya çalışıyorum. Sevme şeklimi değiştirmeden, kendi dilimle, kendimce yokluğunda varlığını kabullenmeye çalışıyorum. Bu hiç kolay değil.

gcl_manzarase__duvar_karede

Sana söylemek istediklerim buzdağının gözle görünen kısmının en ucu kadar dile geliyor. Kelimeler tüm hızı ve iştahı ile senin için, sana ait cümleler kurmak istiyorlar. Kocaman bir hayale “özledim” diye bağırıyor susturduklarım.

Bir dağın tepesinden bas bas bağırıyorum ve ilk defa gerçek bir yankı oluşmuyor. Sesim sana çarpıyor ama bana geri gelmiyor. Dağın tepesinden aşağı bacaklarımı boşluğa bıraktım yanımda ruhumu doyurmak, kendimi ikna etmek için bahanelerim, alışılmadık bir sakinlikle, yankı bekliyorum.

Birlikte sarp kayalıkların sonundaki tenha ormana daldık seninle. Üstelik ilk geçitte kesilmesi, temizlenmesi gereken zararlı bitkiler, dallar, dikenli ağaçları aştık. Bütün bu engeller içimizde yarattıklarımızdan olunca, temizlenmesi de zor oldu.

U-nehir-kenari-yuruyus-yolu-kanvas-tablo1446891012-800

Zihin temizliğini tamamladıktan sonra bu yolda hızlıca ve önden gittiğimi fark ettim. Hemen durup geriye doğru elimi uzattım. Elim boşlukla buluştu. Adımlarım durdu. orman hiç istemediğim bir şekilde sustu. Avuçlarım boş, zihnim dolu ve fiziksel olarak ilerlemek mümkün değil. Başımı arkamda kalan yola çeviremiyorum korkudan. Ya geride yoksan…

agva-nehir-kenari-1297247321

İlerleyemiyorum da. Geriye de bakamıyorum artık. Uzattığım elim havada asılı kaldı ve maalesef elimi yerine de getiremiyorum. Komutlarımı red ediyor. İleride gördüğüm bir çok renkteki orkidelerin dallarını işgal ettiği köklü, gösterişli ağaçlar, yemyeşil düzlük ve sayısız çiçklerden oluşan bir arazi, arazinin sonunda ferahlayıp dinlenebileceğim sakin bir göl var. Göl akarsu ile denize yol almış durumda. Şimdi bu yolun başındayım. İlerlemek ve beklemek konusunda kararsızlığımla mücadele ediyorum.

1810

Elimi tutacak gerçek bir el ve benimle ilerleyecek gerçek bir varlık var mı bilemiyorum. Hayal etmenin tadını yeniden tattıran hayalet sevgili, benimle bu muhteşem manzaralı yoldan geçip, huzur kıtasında sonsuzlukta yaşamaya var mısın, yok musun?

 

 

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: