Gönüllü esaret…

20 Aralık 2015 0 Yorum

image

Tutsaklık bu. Gönüllü esaret. Üzerime çöküyorsun karanlıkla birlikte geceleri. Kalbim sadece o iki hecenin  ritmi ile atıyor. Damarlarımdan hücrelerime yayılan, senin adınla ritim tutan kalbimin vücudumu esir alan tutsaklık nehri.

Sana çekiliyor ruhum hissediyorum. Üstelik mıknatıs bir ucundan sana bağlı, diğer ucu, kendimi çaktığım mağaramdaki umutsuzluk levhasından beni sökmek üzere.

Yakama yapışan vebal gibisin. Devamlı sobeliyor, beni oynadığım oyundan bıktırıyorsun. İşin gücün mızıkçılık. Tam oyun bitti derken gizlendiğin duvarın ardından çıkıp sobe duvarına koşarken bana çelme takıyorsun. Düşürüyorsun her seferinde, dizlerim ellerim kan içinde beni bırakıp gidiyorsun. Neden bu kadar  yaramazsın sen böyle?

image

Kadehin içine doluyorsun bazen. İçtikçe keyif veriyor, başımı döndürüyor, olduğum yerde sızdırıyorsun ve ayıldığımda hep yanımda yoksun.

Ne güzel de yeşeriyorsun vaktin gelince, canın isteyince. Olmadık mevsimde açıveriyorsun, varlığını kendime sorgulatacak kadar kısa bir sürede de yok oluyorsun ortadan. Geride unutulmaz kokunu bırakıp çekip gidiyorsun.

Gece gözlerin her gece aynı saatte misafir kapanan göz kapaklarımın tam önünde. Yeniden gözümü açmaktan korkuyorum ya bir daha geri gelmezsen diye.

Vücudumun yaşadığı hiç bir sızı örneği ile anlatamam içimdeki acının dozunu.  Varlığına yokluk yaşatan hiç bir kıymetlim olmadı senin gibi bugüne kadar.

image

Kıymetlimsin evet. Nadide kıymetlilerimden birisin. Kendinden vazgeçemez ki insan, sen o yüzden hala olduğun yerdesin. Arada sırada unuttum kelimesi ile hatırlarken seni, hiç kimseye kızmadığım kadar kızıyorum kendime. Kırgınım kalbime ve düşmanım zihnimede. İkisi de senden yana, bana düşman oldular.

image

Biraz hicaz bazen de rast makamı hayat. Notalar değişirken her satırda başa yazılan sol anahtarı gibisin. Her yeni duruma önce seninle başlamayı seçiyor zihnim ve maalesef seninle de devam etmek istediği için çıkılan her yol labirente dönüşüyor. Çıkış yolunu bulmaya çabalarken, beni yine gittiğim onca yoldan geri döndürüyorsun. Üstelik bu olan bitenden haberin bile olmuyor. Sen kendinde kaybolan kendinle yaşamaya devam haldesin.

image

Korkaklığından denemedim bile elimi tutmanın nasıl bir his yaşatacağını. Ödün patlıyor kendini bende kaybetme olasılığından. Kendine bir sürü etiketler yazıp mantık duvarına yapıştırdın. Mutlu olmayı ıskalamak istiyorsun. Kendince mutluyum ben oyunu oynuyorsun. Tadına bakmadığın aklında kalan bir cennet meyvesinden mahrum bıraktın ya kendini, aşk açlığıyla ömrün nihayet bulsun sevgisiz sevgili.

Aşkla tanışmak ve ondan kaçmamak çok onurlu bir davranış benim için.Yaşadığımin bir anlamı var. Aşkın soyadı sensin. Şerefle adımın yanına yazarım seni. Sen benden ziyade bendensin.

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: