“Yeni Hayat”

22 Kasım 2015 1 Yorum

65138

O gün hayalini kurduğumuz yeni evimize gidiyorduk. Bahçesinde köpek kulübemiz hazırdı. Haftaya köpeğimizi de teslim alırız artık diye düşündüm.

Bahçenin bir tarafını minik bostan yapacaktım. Domates, biber, nane, maydanoz ve canımız o minicik tarlada ne ekmek isterse umutlarımızla birlikte, onu ekecektim.

Verandadan sarkan çiçekler istiyordum. Küpe çiçeği şahane olurdu mesela. Evin içerisine, alt salona mum çiçeği alacağım kocaman salonu saracak, mevsimi gelip de açtı mı çiçeklerini, evimiz mis gibi kokacak diye hayal ediyordum.

Leylak da vardı bahçede. Pergolanın üzerine sardım görür görmez. Tablolarıma ilham versin diye orayı öylece doldurup leylakla kaplayacaktım.

Çocukluğumdan beri sevdiğim muazzam ortancalar vardı ve  biraz bakımla şahane olacaklardı. Aslında birkaç renkte olması için kimyasını bozmadan en iyisi desteklemek lazımdı. Belki de gıda boyasıyla olursa daha sağlıklı olur demiştim kendi kendime.

tumblr_inline_n9gwrxwHar1sc49s2

Verandadan pergolanın üzerine ulaşan gülüm vardı.Bu güller açınca dünyalara bedel kadife güller olacak ve her sabah kahvaltı masamızı süsleyeceklerdi.

Hanımeli de ekmeliyim ve veranda da sarmaşık gibi sarmalı etrafı diye karar vermiştim. Ev bizim değildi, kiralıktı ama bir limon bir de ıhlamur ağacı hayalimi gerçekleştirmek için ev sahibinden izini kopartmış, karşılığında rüşvet olarak, limon çiçekleri açınca mükellef bir sofrada keyif vaat etmiştim.

Limon ve ıhlamur ağacımın mevsiminde çiçekleri açınca  mis gibi huzur kokacaktı heryer.

indir (2)

Kiraz ağacı da ister çocuklar. Kiraz canavarı çok bizim ev de.Belki bir de kiraz ağacı dikmeliyiz diye konuşmuştuk.

Kışları bahçeye bakan camdan kar seyrederken, ağacımızdan topladığımız ıhlamurlara kattığım çubuk tarçının mis gibi kokusuyla yoğunlaşmış çayımızı yudumlar, şöminenin çıtırtısı ve cama vuran alevlerin yansımasında huzurun tadını çıkartırız sanmıştım.

Winter-garden-backyard

Yazın ve baharda çocuklarım için kurduğum parkta onlar deliler gibi kan ter içinde oynarken, ben de piknik alanını hazırlarım. Yaptığım börek, elmalı kurabiye ve damla çikolatalı kekle piknik yapar çimlerde yuvarlanırız diye hayallerimle oyalanıyordum mütemadiyen.

Sabahları uyanır uyanmaz sabahlığımı giydim mi üzerime, bir fincan kahvemle birlikte doğru, ayaklarım çıplak, çimlerden enerji toplamaya, kokladığım çiçeklerimle beynimdeki hücreleri yenilemeye gidebilirdim bahçeme.

Kışları da çok keyifli ama yazları başka olacaktı. Dostlar gelecekti sırayla ya da bir arada bazen. Kaç doğum günü, kutlama görecek bu bahçe, kaç kere mangal sefası, tokuşturulan kadehler,  söylenen şarkılarla şenlenecekti bahçem. Kar yağacak, yağmur yağacak ve ben hiç bahçeden kopmayacaktım.

Bahçe katındaki şömineli salondan dışarıyı izleyecek, kitabımı okuyup bol bol hayattan çaldığım dinlenme saatinde keyif almaya bakacaktım.

fce3681a74c72df40dd981daf1997b53

“İlginç Adamlar ve Kadınları” Kitabımdaki “Yeni Hayat” adlı hikayemden küçük bir hediye…

 

Kategori: GENEL

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorum (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Jaylyn dedi ki:

    That’s cleared my thoughts. Thanks for cobtninutirg.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: