Teşekkür edebilir miyim?

20 Kasım 2015 0 Yorum

tumblr_lhv8euaqmd1qggu39_large

Kirpiklerin arasından ışığa açılan o mücevherlerin ile ödüllendir beni. Parmaklarının ucundan ruhuma değen her neyse, yerini unuttuğum kalbimi hatırlatsın ki sırf o an için teşekkür etmeliyim Tanrıya.

Yorgun sırtımı heybetli göğsüne yaslayıp, güven, huzur bağı kollarınla sar. Sardığında beni, aldığım nefesin bir anlamı olsun artık. Ellerinin arasında kayıp olan ellerimi tut sıkı sıkı. Yalnızlık ne demek unutmalıyım. Yalnız ebedi yolculuğa çıkmadan önce son durağım ol benim ve bana yalnızlık kelimesinin anlamını unuttur.

Saçlarıma uzanması için avuçlarımdan ayrılan parmaklarınla saçlarım şefkatlensin. Geçmişten yorulmuş başım omuzunda huzur bulduğunda bırak serbest kalsın gözümdeki mutluluk nehiri. Yüzümü okşayıp gözlerime ben buradayım yalnız değilsin diye baksın gözlerin.Ben bu an için teşekkür etmeliyim Tanrıya.

İlk defa gördüğümüz bir tablonun ya da gerçek bir manzaranın karşısında uzun uzun anlat bildiklerini, hayallerini, aslında benlerini, keşke bunu da yapsaydımlarını. Daha önce tanımalıymışım seni zaman kaybetmişiz dedirt bana. Bildiklerimi unuttur. Yeniden öğret yaşamayı.

Belki de kilometrelerce uzaktayken sen, kokunu seçmeli onca insanın arasından duyularım ve deli gibi özlediğim, arzuladığım için teşekkür etmeliyim Tanrıya.

İnsani yüce hislerimi kıymetlendirdiğin için senin adına dualar etmeliyim. Senin arzuların için kendiminkileri unutup, dileklerde bulunmalıyım. Senin için yaşamayı dilerken, seni mutlu etmek adına kendimi mutlu etmeliyim.

Daha önce aklıma bile gelmeyen yerlerde, tanımadığım insanlarda, özlemim de, eksik kalan yanlarımda, tutkularımda, hayallerimde aklıma gelen benden başka bir ruhu bana hediye ettiği için teşekkür etmeliyim Tanrıya.

Yağmurlu gecelerde gökyüzünün çığlıkları ve kükremeleri korkutamadan, inadına gece yarısı sokakta bulmak istiyorum kendimi. Çıplak ayaklarla koşarken sokaklarda, sırf anneme inat su birikintisinin içine atlamak istiyorum. Üstüm başım yaşanamamış yaramazlık koksun. Kirlensin ayaklarım baldırlarıma kadar, çamur bulaşsın elbisemin etek uçlarına,  saçlarım sırılsıklam, üzerime yağan onca suyun ağırlığı ile yük olsun elbisem. Titreyen bedenimin ürpertisi ile kaçıp sığındığımız da evimize, sıcacık suyun altında ruhum ısınsın gecenin sessizliğini bölen kahkahalarımızla.

Suç ortaklığı yaptığın tüm yasaklılarımızın, payımıza düşenin hakkını verdiğimiz gecelerin ardından yorgun düşen bedenlerimiz ve unutulmaz anılarımız için  teşekkür etmeliyim Tanrıya.

Minicik saksılarda yetiştirmeye çalıştığım koskoca meyve ağacı fidelerim, yasemin çiçeklerim, sardunyalarım, küpelilerim ile sohbet ederken beni gördüğünde ne kadar deli olduğumu düşünsen de evcilik oynayan bir çocuğun tatlılığını seyreder gibi bana baktığını fark ettiğim zaman uslu çocukluğumu bir kenara bırakıp biraz yaramazlık yapmak  için kışkırtabilirim seni. İşte o andaki mahçup gülüşlerin ile bana hissettirdiklerin adına teşekkür etmeliyim Tanrıya.

Tüm ukalaca uyarılarıma rağmen kendini forvet sandığın maçlardan sonra sakatlanmalarında dır dır ederken yaptığım masajlar sırasında sen yavaşlamam için bana yalvarırken yüzümdeki şefkatle karışık muzip gülüşlerim için teşekkür etmeliyim Tanrıya.

Bir kaç günde eski haline dönebileceğini ikimizinde bildiği o kendine ameliyatlı muamelesi yaptığın grip hallerin var ya, şımarmanın sınırını bilmediğin. Bir çeşit akıl tutulmasıyla senin için endişelenme konusunda kendime engel olamazken, bir yandan da abarttığın için  kızarım belki. Senin için uykusuz kaldığım gecelerde, kendimden başka bir canın daha emanetçisi olmanın gurur ile teşekkür etmeliyim Tanrıya.

Hayatımızda eksik kalan, unutulmuş, atlanmış her ne varsa karşılıklı hissettiğimiz suçluluk duygusu var ya, işte onun adı önemsemek. Önemsemek kavramını kendim dışımda başka bir ruh ve ikimizin ruhundan oluşacak başka bir ruh için hissettiğimde teşekkür etmeliyim Tanrıya.

Tanrı ve yaratılmışların iletişimi dualar ve teşekkürler ile olur. Karşılığında bahşedilen mükafatlar ile yürüyor Tanrı kul arası bağlantı halleri. Dualar kısmını bitirdim.

Sen gelmeden teşekküre değer sağlığımdan ve sahip olduklarımdan başka bir varlığım yok. Elimdekiler için ettiğim teşekkürlerim ezberlendi artık. Hadi gel de teşekkür görevimi yerine getireyim. İşitilmemiş bir şükran etme hissi yarat bende. Bekliyorum.

Tanrı bizden teşekkür bekliyor anlıyor musun?.

 

 

 

Kategori: EDEBİYAT

Yazar:

Yunanistan kökenli bir ailenin mensubu olarak 1976 da İstanbul’da doğdum. Gazeteci bir baba ve edebiyat öğretmeni bir annenin çocuğu olma münasebetiyle Anadolu’nun bir çok ilinde eğitim aldım.

Yorumunuz

%d blogcu bunu beğendi: